ត្រុកៗអ្នកស្រុកមើលងាយ

ចំនួនទស្សនា: 117

បទកាកគតិ

	ឫកពាត្រុកៗ
ជននៅក្នុងស្រុក	គេច្រើនមើលងាយ	កណ្តាលជំនុំ
ស្រាប់តែកម្ចាយ	កិច្ចកលឧបាយ	មានឱតមានភ័ន្ត ។
	បញ្ចោញសម្តី
មានពាក្យវែងខ្លី	រាបទាបស្រទន់	មានឱតឮខ្លាំង
ម្តងៗមិនស្លន់	រាល់ម៉ាត់ឥតអន់	សុទ្ធតែបានការ ។
	ពុំដែលមានឈ្មោះ
ថាខ្លួនអ្នកនោះ	ជាគ្រូអាចារ្យ	ឬជាអ្នកចេះ
ចំណេះធម៌អាថ៌	សោះទេមានការណ៍	ក៏ចេញប្រាជ្ញប្រុះ ។
	ប្រាជ្ញាយង់យល់
សម្តីនិម្មល	យោបល់ឈ្លាសឆ្លុះ	អ្នកស្តាប់ស្ញប់ស្ញែង
ព្រោះឃើញស្តែងនុះ	ទម្លាយទម្លុះ	ការក្រសម្ទាយ ។
	នេះហៅត្រុកៗ
ត្រាតែអ្នកស្រុក	ភូមិផងមើលងាយ	ស្រាប់តែមានការណ៍
ដែលត្រូវដោះស្រាយ	រលាស់គូទខ្ចាយ	មានឱតមានភ័ន្ត ។
	ឬដូចកុកសាប់
ស្លាបក្រៅស្រអាប់	ឥតសសាន់វ៉័ណ្ត	កាលបើវាហើរ
ឃើញសជាក់ស្បាន់	ចាស់ថាត្រូវកាន់	តម្រាប់កុកសាប់ ។
	រីឯកុកស
ទំក៏ឃើញស	ឥតឃើញស្រអាប់	ហើរក៏ឃើញស
ផ្ទុយពីកុកសាប់	ខ្នងស្លាបស្រអាប់	នៅពេលដែលទំ ។
	ហេតុនោះបានជា
ពួកចាស់ព្រឹទ្ធា	ថាឱ្យនិយម	តាមបែបកុកសាប់
ជាការសមរម្យ	កុំឱ្យនិយម	តាមកុកសឡើយ ។
	បើសាធុជន
រិះរេគិតគណ	យល់ន័យនេះហើយ	ពេញចិត្តប្រព្រឹត្ត
ពិនិត្យរឿយៗ	ប្រើឫកជើយៗ	មិនប្រើអំនួត ។
	ក៏ទៅដោយយ៉ាង
ពីព្រោះមានអាង	ថាមិនបាច់អួត	ចាំដល់នៅពេល
ប្រណាំងប្រកួត	គង់មានគេអួត	ជួសខ្លួនយើងទេ ៕