កុំជាប់ចិត្តក្នុងរសអាហារ

ចំនួនទស្សនា: 37

៣. កុំជាប់ចិត្តក្នុងរសអាហារ

🔸ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ប្រៀបឧបមា	កវលិង្កាហារមានន័យ
ដូចជាភរិយានិងស្វាមី	បីទាំងកូនខ្ចីដើរផ្លូវឆ្ងាយ ។
🔸ផ្លូវកន្តារៈកើតទុរភិក្ស	ព្រោះខ្វះបាយទឹកផ្គត់ផ្គង់កាយ
មានចោរសត្វកាចនាំអន្តរាយ	អមនុស្សទាំងឡាយបៀតបៀនផង ។
🔸ដើរយូរស្បៀងតិចដាច់អាហារ	គិតគ្នាប្រហារកូនតែម្តង
យកសាច់បរិភោគដើម្បីឆ្លង	វាលធំកន្លងជាផ្លូវឆ្ងាយ ។
🔸ពេលលេបសាច់កូនពិចារណា	មិនមែនជាការលេងសប្បាយ
មិនមែនសម្រាប់តាក់តែងកាយ	ជាប់ចិត្តរីករាយក្នុងការឆី ។
🔸ពីព្រោះជាសាច់កូនបង្កើត	ជាទីស្រលាញ់ពេញហឫទ័យ
សាច់នោះនៅឆៅហើយទន់ខ្ចី	គ្មានរសជាតិប្រៃសាបសូន្យឈឹង ។
🔸មិនបានចំអិនក្លិនអសោច	ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចគ្រាន់ទីពឹង
បរិភោគបានរស់មានលំនឹង	ដើរឆ្លងវាលស្ទឹងឱ្យដល់ត្រើយ ។
🔸លុះដល់ទីដៅលាក់រឿងពិត	សល់សាច់កប់ជិតរួចស្រេចហើយ
មិនអួតប្រាប់ញាតិមិត្តណាឡើយ	ថាបានបរិភោគសាច់កូនឯង ។
🔸រឿងនេះប្រៀបដូចពុទ្ធបរិស័ទ	បានលាភហើយស្ងាត់មិនសំដែង
មិនអួតមិនមើលងាយគ្នាឯង	ប្រឹងប្រែងតម្រង់ផ្លូវជីវិត ។
🔸អនុគ្រោះដល់ព្រហ្មចរិយធម៌	ថាស្អាតបវរល្អពេកពិត
ដែលគួរក្រេបផឹកហើយប្រព្រឹត្ត	ជំរះផ្លូវជិតទៅនិព្វាន ។